Dzieci szkolne
Dzieci klasy drugiej rozszerzają swoje relacje o słońcu wymienianiem przedmiotów, na które czynność słońca się zwraca (słońce świeci w okno, grzeje ziemię itp.). U dzieci klasy trzeciej wśród przedmiotów oddziaływania słońca częściej obok istot żywych występuje także przyroda nieorganiczna. Dzieci klasy czwartej zwracają uwagę już nie na samą akcję słońca, lecz także na stosunki czasowo-przestrzenne, w których słońce może być obserwowane (słońce wschodzi rano, chowa się na zachodzie). Wśród dyspozycji intelektualnych, wyszczególnionych w podręcznikach psychologii ogólnej, zwykle na pierwszym miejscu wymieniana bywa wrażliwość zmysłowa, a więc dyspozycja do odbierania wrażeń. Zmysły uważa się za "bramę duszy", przez którą dopływa do świadomości materiał spostrzeżony, umożliwiający kontakt jednostki ze światem otaczającym. One umożliwiają funkcjonowanie tego źródła wychowania, którym jest doświadczenie zewnętrzne. Wrażenia zmysłowe, stanowiąc niezbędną podbudowę różnego rodzaju tworów psychicznych wyższego rzędu (pojęć, idei, wyobrażeń, postaci itd.), stają się tym samym fundamentem wszelkich psychicznych produktów wychowania.